Warunki wietrzne

Wiatr jest odnawialnym źródłem energii. Jest to ruch powietrza spowodowany różnicą gęstości ogrzanych mas powietrza i ich przemieszczaniem ku górze.
Powoduje to różnicę ciśnień, a naturalna tendencja do ich wyrównywania skutkuje powstawaniem wiatru. W Polsce średnia siła wiatru nie jest stała i zależy od pory roku ale jest przewidywalna. Pozwala to na dokładne prognozowanie ilości energii produkowanej w ciągu 12 miesięcy. Jest duża możliwość wykorzystania wietrzności na obszarze Polski do celów energetycznych, co pokazują wyniki badań IMGW.

Ilość energii elektrycznej produkowanej przez turbiny wiatrowe zależy prędkość i kierunku wiatru w danym punkcie co jest wynikiem działania szeregu
różnych czynników, w znacznym stopniu modyfikowanych przez wpływy lokalne, wśród których istotną rolę odgrywają:

• ukształtowanie terenu,
• temperatura powietrza,
• lokalny stan równowagi atmosfery,
• typ pokrycia terenu (szorstkość),
• obecność zbiorników wodnych,
• różnego rodzaju przeszkody terenowe (zabudowania, duże drzewa, itp.).

Najlepszymi warunkami wietrznymi charakteryzują się tereny:

• wybrzeże Morza Bałtyckiego, a w szczególności jego środkowa, najbardziej wysunięta na północ część od Koszalina po Hel oraz wyspa Uznam.
• Suwalszczyzna,
• środkowa Wielkopolska i Mazowsze,
• Beskid Śląski i Żywiecki,
• Pogórze Dynowskie i Bieszczady

Do opisywania intensywności wiatru służy skala Beauforta, która jest określana na podstawie obserwacji powierzchni morza lub obiektów na lądzie.
W związku z tym do jej wyznaczenia nie są potrzebne przyrządy pomiarowe.

Poniżej przedstawiamy siłę wiatru wg skali Beauforta